Το MIT ερευνά την υπόθεση «Aaron Swartz»

Το πανεπιστήμιο Massachusetts Institute of Technologhy (MIT), ανακοίνωσε την διεξαγωγή έρευνας για την υπόθεση του πρόωρου θανάτου του ηλεκτρονικού ακτιβιστή Aaron Swartz, εκφράζοντας ταυτόχρονα, τα συλλυπητήρια του στους συγγενείς και φίλους του αδικοχαμένου νέου.

Η έρευνα διεξάγεται από τον ιδρυτή των Creative Common και Free Software Foundation, Hal Abelson, που είναι επίσης καθηγητής στο γνωστό πανεπιστήμιο, δίνοντας μεγάλη έμφαση στην «ενδελεχή ανάλυση της ανάμειξης του MIT στην υπόθεση, από την πρώτη κιόλας στιγμή που αντιληφθήκαμε ασυνήθιστη δραστηριότητα στο δίκτυο μας το φθινόπωρο του 2010».

Σε συνεντεύξεις τους στο περιοδικό Wall Street Journal, ο δικηγόρος του Swartz, Elliot Peters και η κοπέλα του, Taren Stinebrickner-Kauffman, δήλωσαν πως την εβδομάδα του θανάτου του, ο νεαρός έχασε κάθε ελπίδα για συμβιβασμό της ποινής του με τις αμερικανικές αρχές.

Η Taren μάλιστα τόνισε το γεγονός πως «ήταν πολύ δύσκολο για τον χαρακτήρα του Aaron να δημοσιοποιήσει την κατάσταση και να ζητήσει βοήθεια. Ένα από τα πράγματα που ήταν πιο δύσκολο να συμβιβαστεί, ήταν να ζητήσει χρήματα από άλλους».

Παρά το γεγονός, πως το διάστημα μετά την σύλληψη του από την αστυνομία του Cambridge, ο Swartz ήρθε σε συμβιβασμό με το MIT, το πανεπιστήμιο παρέδωσε στις Μυστικές Υπηρεσίες των Ηνωμένων πολιτειών, στοιχεία που είχε συλλέξει και είχαν να κάνουν με τη δράση του Swartz. Το γεγονός αυτό, έκανε του δικηγόρους του νεαρού να χαρακτηρίσουν το ίδιο το MIT, «μυστικό πράκτορα» των Ηνωμένων Πολιτειών για το εκείνο το διαστήμα.

Σε δηλώσεις τους το περασμένο Σάββατο, οι συγγενείς και ο συνεργάτης στου Swartz τόνισαν πως «οι αποφάσεις του MIT και οι δικαστικές αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στον πρόωρο χαμό του Aaron. Οι κατηγορίες που απαγγέλθηκαν, από τις δικαστικές αρχές ήταν τουλάχιστον υπερβολικές, τιμωρώντας τον με 30 χρόνια φυλάκιση για ένα φημολογούμενο έγκλημα χωρίς θύματα. Ταυτόχρονα, σε αντίθεση με το JSTOR, το MIT αρνήθηκε να υπερασπιστεί τον Aaron και τις αρχές του».

Ο ερευνητής της Microsoft, Danah Boynd, τόνισε μάλιστα πως «ο λόγος που η ποινή ήταν τόσο βαριά, δεν είχε να κάνει με το πάρει ένα μάθημα ο Swartz, ήταν καθαρά για λόγους επίδειξης δύναμης στους φιλόδοξους Hackers της κοινότητας του Cambridge».

Πηγή: newsbeast

Mobile Ubuntu vs Android

Android is undoubtedly the mobile OS to beat in 2013. iOS has loyal fans, but it simply can't achieve Android's volume driven by multiple OEMs producing phones and tablets in countless form factors.

That said, Android has problems. Big ones. The first is Google itself. If you don't opt in to at least a substantial subset of Google's services, you can forget using an Android device. The second is ongoing patent issues, both for Android and manufacturers that use it. Finally, both Apple and Microsoft are ahead of Google in terms of enterprise management and deployment

Ubuntu can address all of these issues on mobile devices, bringing a platform which is at once trusted in the enterprise, unencumbered by patent and privacy issues, and still more open than Android.

Will mobile Ubuntu kill Android?
No.

Can it steal its thunder, though, and put a squeeze on Google, especially in the enterprise?
Yes.

OnLine Radio

Ακούστε ζωντανά Jazz & Blues
 
online radio

Διαθεσιμο το Ubuntu Phone μεχρι τα τελη του 2013

Ένας νέο μέλος πρόκειται να προστεθεί στην λίστα των λειτουργικών συστημάτων για smartphone. Στα τέλη του 2013 ή στις αρχές του επόμενου έτους, το 2014 αναμένεται να κυκλοφορήσουν τα πρώτα έξυπνα κινητά τηλέφωνα με Ubuntu, ανακοίνωσε από το Λονδίνο η Canonical. Το ελεύθερο λειτουργικό σύστημα που χρησιμοποιούν 20 εκατομμύρια χρήστες ανά τον κόσμο στο PC θα δώσει ζωή και σε smartphone. Νωρίτερα, smartphone με Android θα φορέσουν την δημοφιλέστερη διανομή Linux για να τρέχουν Android αλλά και Ubuntu όταν συνδέονται σε μεγάλη οθόνη (Ubuntu for Android).

Αυτό που προτείνει η Canonical είναι το Ubuntu Phone. Η οθόνη κλειδώματος δεν αποτελεί πλέον εμπόδιο, είπε κατά την παρουσίαση ο Μαρκ Σάτλγουορθ, αλλά καλωσόρισμα στα συσσωρευμένα μηνύματα, κλήσεις ή ενεργός πίνακας ενημέρωσης για τον διαθέσιμο χρόνο ομιλίας του προγράμματος κινητής τηλεφωνίας. Κάθε πλευρά της οθόνης κρύβεται για να απελευθερώσει τον πολύτιμο χώρο της οθόνης ενός smartphone και όταν αγγίζεται αποκαλύπτει κάποιας μορφής λειτουργικότητα, χωρίς να χρειαστεί το ξεκλείδωμα του τηλεφώνου και χωρίς περιορισμό στην πρόσβαση οποιουδήποτε app. Έτσι, ο χρήστης μπορεί να τοποθετήσει στην αριστερά πλευρά τα app που χρησιμοποιεί συχνά, αγγίζοντας δεξιά επιστρέφει στα app που εκτελούνται, πάνω αλλάζει τις ρυθμίσεις, κάτω βλέπει τις επιλογές λειτουργιών για το τρέχον app.

Η αναζήτηση είναι διευρυμένη και ενιαία -τα αποτελέσματα είναι ομαδοποιημένα ανάλογα με την πηγή (π.χ. βιβλία από την τοπική βιβλιοθήκη, αποτελέσματα από το WWW, μουσική από την συλλογή). Με ένα άγγιγμα επιτυγχάνεται επίσης η πρόσβαση στις εφαρμογές ή το υλικό που χρησιμοποιεί συχνά ο χρήστης (όπως τις επαφές, τα βίντεο ή τη μουσική).

Στα Ubuntu phone θα τρέχουν τα λεγόμενα Web apps και HTML5 -που εκτελούνται σε οποιαδήποτε συσκευή- αλλά και τα λεγόμενα native apps που θα αναπτύσσονται για να αξιοποιούν στο μέγιστο τις δυνατότητες του hardware -με την Canonical να δίνει ιδιαίτερα σημαντικά τα games.

Εξαιρετική χαρακτηρίζεται η δυνατότητα να μπορεί να ελέγχει κάτι ο χρήστης επιλέγοντας στα γρήγορα με ένα swap από τα αριστερά το app που θέλει (π.χ. για να ρίξει μια ματιά στο Facebook) και να επιστρέψει στο app που χρησιμοποιούσε κυρίως με ένα swap από την δεξιά. Επίσης, από την μπάρα των ενημερώσεων στην επάνω πλευρά, ο χρήστης θα μπορεί να επεμβαίνει σε επιμέρους ρυθμίσεις άμεσα χωρίς να μεταβαίνει στην οθόνη των ρυθμίσεων.

Εκτός από το Ubuntu phone, η Canonical πρόκειται να διαθέσει νωρίτερα το Ubuntu for Android, που θα εγκαθίσταται πάνω σε smartphone με Android. Με αυτό τον τρόπο, όταν το smartphone τοποθετείται σε dock και συνδέεται σε μεγάλη οθόνη, πληκτρολόγιο και ποντίκι εκκινεί το Ubuntu desktop και επιτρέπει όχι μόνο την αξιοποίηση του smartphone ως υπολογιστή με Ubuntu desktop αλλά και των λειτουργιών του τηλεφώνου στην μεγάλη οθόνη.

In.gr Τεχνολογία

Google Chrome 24, διαθέσιμη και ταχυτερη η τελική έκδοση

Η νέα έκδοση του Google Chrome είναι πλέον διαθέσιμη για download (ή update για όσους έχουν εγκατεστημένο τον browser) με τις καθιερωμένες αναβαθμίσεις ασφαλείας και επιδιορθώσεις μικροπροβλημάτων, και ελάχιστα νέα χαρακτηριστικά.
Συγκεκριμένα, η έκδοση Google Chrome 24 φέρνει ταχύτερη JavaScript (κατά 30%), υποστήριξη του MathML (για την απεικόνιση μαθηματικών τύπων) και λειτουργία προτεινόμενων bookmarks όταν πληκτρολογείτε κάτι στη μπαρα διευθύνσεων.

Οι anonymous ζητουν ν´ αναγνωριστούν επισήμως οι επιθέσεις DDoS σαν μιαεπίσημη μορφή διαμαρτυρίας

Η διασημότερη ομάδα hackers, οι Anonymous ζήτησαν απο τον “λευκό οίκο” στην Αμερική μέσω ενός κυβερνητικού φορουμ, να αναγνωριστούν επισήμως οι επιθέσεις DDoS σαν μια επίσημη μορφή διαμαρτυρίας, παρόμοια με τις διαδηλώσεις και ταυτόχρονα να σβυστεί απο τα αστυνομικά μητρώα των καταδικασμένων για DDoS το παράπτωμα αυτό.

Έχει αξία να αναλύσουμε λίγο με πρακτικό τρόπο τι είναι η DDoS γιατί με την πρώτη ματιά κανείς ίσως βγάζει ενα γρήγορο συμπέρασμα πως οι anonymous απλα κάνανε μία ακραία (χ)ακτιβιστική προταση.

Η DDoS (Distributed Denial of Service) είναι μία απο τις τεχνικές των hackers μέσω της οποίας θέτουν ένα διακομιστή(πχ εναν web server) εκτός λειτουργίας, αλλά σε αντίθεση με την απλή DoS(Denial of Service), αυτο γίνεται διασκορπισμένα κάνοντας απο πολλούς διαφορετικούς υπολογιστές πολλαπλές συνδέσεις προς τον διακομιστή-στοχο.

Ένα απλό και γνωστό παράδειγμα DDoS στην χώρα μας είναι όταν “πέφτει” τις ώρες αιχμής το taxisnet της εφορίας. Αυτό συμβαίνει γιατί ο εξυπηρετητής δέχεται περισσότερα αιτήματα από όσα μπορεί να διαχειριστεί.

Έστω τώρα για παράδειγμα πως σκόπιμα, μια ομάδα διαδηλωτών, δώσει διαδικτυακό ραντεβού για να “ρίξει” το taxisnet, τι διαφορά έχει απο το να είναι μαζικά έξω απο μία εφορία και να εμποδίζει την λειτουργία της?

Οι άποψη των anonymous είναι πως είναι το ίδιο πράγμα με την μόνη διαφορά πως η διαδήλωση μέσω DDoS είναι virtual!

Πηγή:techit.gr

Παστιλιες για τον πονο του αλλου

Χαβιερ Μπαρδεμ ... «Εκατομμύρια άνθρωποι στην Ισπανία έφεραν μια επανάσταση με μια απλή κίνηση. Όσο δυσκολεύει η ζωή μας, τόσο μεγαλώνει η ευαισθησία μας για τον πόνο των άλλων. Τώρα αυτή η επανάσταση έρχεται και στην Ελλάδα». Αυτό δηλώνει ο ίδιος ο ηθοποιός αναφερόμενος στη γέννηση της εκστρατείας «Παστίλιες για τον πόνο του άλλου» στην Ισπανία και στον τεράστιο θετικό αντίκτυπο που είχε στην τοπική κοινωνία. Στην συνέχεια, ο Μπαρδέμ εκφράζει τη βεβαιότητά του ότι και οι Έλληνες «θα δώσουν στον κόσμο ένα μάθημα αλληλεγγύης, βοηθώντας αυτούς που περισσότερο έχουν ανάγκη».

http://www.msf.gr/

Υπενθυμίζεται ότι οι «Παστίλιες για τον πόνο του άλλου» είναι καραμέλες υψηλής ποιότητας με μέλι και θυμάρι που διατίθενται μέχρι στιγμής σε πάνω από 1200 φαρμακεία της χώρας, των οποίων ο αριθμός αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Τα φαρμακεία συμμετέχουν αφιλοκερδώς σε αυτό το δίκτυο αλληλεγγύης, ενώ οι Παστίλιες κοστίζουν μόλις 1,60 ευρώ. Τα έσοδα από τις πωλήσεις τους θα ενισχύσουν τη δράση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα εντός και εκτός συνόρων. Το κόστος παραγωγής κρατήθηκε στο ελάχιστο δυνατό επίπεδο, χάρη στην προσπάθεια και την ευγενική συνεισφορά της ελληνικής εταιρείας φυσικών καλλυντικών APIVITA και των συνεργατών της, που παρήγαγαν και διανέμουν τις παστίλιες χωρίς κανένα απολύτως κέρδος.
Αναζητήστε τις «Παστίλιες για τον πόνο του άλλου» στο φαρμακείο της γειτονιάς σας. Aν δεν τις βρείτε, ενημερώστε τον φαρμακοποιό σας να τις παραγγείλει με ένα απλό τηλεφώνημα 210 5 200 500. Όλοι μπορούμε να βοηθήσουμε με έναν τόσο απλό τρόπο!

Η Ελευθεροτυπία ξανά σε κυκλοφορία

Μετά από περίπου 1,5χρόνο η Ελευθεροτυπία βρίσκεται και πάλι στα περίπτερα. Ιδιοκτήτρια της εφημερίδας και των σχετικών σημάτων και τίτλων είναι η εισηγμένη εταιρία «Τεγόπουλος Εκδόσεις ΑΕ».

Η εταιρία υπέγραψε σύμβαση έργου με την «Τρίτη Όψη ΑΕ», η οποία αναλαμβάνει με δικά της έξοδα την επανέκδοση και αποδίδει στην «Τεγόπουλος Εκδόσεις» ποσοστό 90% των καθαρών της κερδών.

Bono on How Technology Can Transform the World

MIT Technology Review Magazine 

To say that Bono is the lead singer of the rock band U2 is like saying that Thomas Edison invented the record player: it leaves out a lot of biography. The 52-year-old Irishman (born Paul Hewson) is also a technology investor and an activist who cofounded the ONE and (RED) organizations, which are devoted to eradicating extreme poverty and AIDS. He has spent years urging Western leaders to forgive the debts of poor nations and to increase funding for AIDS medicines in Africa. Bono answered questions over e-mail from MIT Technology Review’s deputy editor, Brian Bergstein, about the role technologies—from vaccines to information services—can play in solving our biggest problems.

It’s 2013, and millions of people are still short of food or proper medical care. Have technologists overpromised?
 
The tech that’s been delivered has been staggering in its measurable achievements. For example, antiretrovirals, a complex 15-drug AIDS regimen compressed into one pill a day (now saving eight million lives); the insecticide-treated bed net (cut malaria deaths by half in eight countries in Africa in the last three years); kids’ vaccinations (saved 5.5 million lives in the last decade); the mobile phone, the Internet, and spread of information—a deadly combination for dictators, for corruption. 
But to maximize the massive effect technology can have, you need a network of efforts, a system of interventions, supported by citizens who share social capital. That’s what drives substantial progress sustainably. There is no silver bullet to ending extreme poverty and disease, no magic technology. That takes commitment, a lifetime of it, plus resources, political will, and people standing up to demand it. Technology provides the means, however. 

What should be the role of technology in making a better world? Are some problems beyond its reach, like poverty? 

Technology has already helped tackle extreme poverty in Africa. Extreme poverty is the empirical condition of living on under $1.25 a day. Nelson Mandela once demanded we be the “great generation” to beat extreme poverty, noting how we have the technology and resources to achieve this extraordinary vision. And we do. We could achieve it by 2030, maybe before. The digital revolution that we are living through, the rapid advances in health and agrotechnology—these things have become core weapons in responding to Mandela’s clarion call. They enable people to get on with it themselves, to fight their way out of the condition they find themselves in. In Africa, things are changing so rapidly. What’s been a slow march is suddenly picking up pace in ways we could not have imagined even 10 years ago. Innovations like farmers using mobile phones to check seed prices, for banking, for sending payments … to the macro effect we saw with the Arab Spring thanks to Facebook and Twitter.
But people can use technology for bad as well as good. The social systems and the social capital within networks must be strong and positive to nurture a progressive use of technology. Let’s be honest.

“With data informing our course we can describe the kind of world we want to live in and then without airy-fairyness or wishful thinking go after it.”

You admired Steve Jobs. Did he make the world better or just make nice computers?

I think a large part of the reason Apple and Steve Jobs have beguiled so many is that they are a gigantic company that put greatness ahead of the bottom line, believing that great profitability would follow in the long term. Steve was an extremely tough deal maker, and if that was the only side you saw, I can imagine that a more fearsome profile would emerge. But the reason why I, and others who got a glimpse of him personally, were such believers was his clear thinking. Great ideas to me are like great melodies. They are instantly recognizable, memorable, and have some sort of inevitable arc. In the music world, it’s hard to imagine there being a better melody to “I want to hold your hand.” In the tech world, it’s hard to imagine there being any better form or function to a lot of Apple’s products. It’s as if they’ve always existed. It’s that kind of inevitability Steve could spot. With Jony Ive’s designs, with Avie ­Tevanian’s operating systems, etc. In amongst the noise, the yearning for that clear tone, or in Apple’s case, pure white. 
He told me he would love to spend more time on philanthropy and would get to it one day. He wasn’t interested in half doing it, as is obvious with his personality. Still, Apple very quietly has contributed more than $50 million to the Global Fund to Fight AIDS, TB, and Malaria through the sale of (RED) iPods, Nanos, etc. They are the biggest corporate donor. Tim Cook is passionate about this stuff. By attaching themselves to what is, in recessionary times at home, an unpopular emergency (people dying in far-off places because they can’t afford AIDS drugs), he and Apple have really helped to keep the heat on the issue.

If you had a budget equivalent to the one that put astronauts on the moon, what problems would you try to solve? 

There’s an exciting thought. The Apollo program in its day was 4 percent of the federal budget. All U.S. overseas assistance is just 1 percent, with 0.7 percent going to issues that affect the poorest people. I believe that extreme poverty is the biggest challenge we have. That term is a complex one, but on many aspects, we know what works. For example, with Apollo-level resources, you could finish the job on HIV/AIDS. Get rid of it, done. Malaria too. You could vaccinate every kid against deadly diseases we in the West hardly think about. You could boost farming productivity in Africa, which is twice as effective at reducing poverty as anything else. Lastly, you could kick-start electrifying Africa. Electricity means small businesses can function and hire people, medicines can be refrigerated, kids can study after the sun sets. Electrifying Africa would inspire the kind of economic development that would mean, eventually, they wouldn’t need our 4 percent or 1 percent. Aid is just a bridge, but where there are troubled waters, it’s needed.
I should add that without fighting corruption at the same time as spending the Apollo money, you’d be in danger of tossing it up to the moon. Corruption is deadly, but there’s a vaccine for that too—it’s called transparency. Daylight. It’s much harder to rip people off when they know what’s going on. We can gather and disseminate data in all sorts of ways, giving a whole new meaning to the word “accountability.”

You’ve worked closely with Democrats and Republicans. How can they get more done in a politically polarized atmosphere?  

For nearly 15 years I’ve regularly been a pest in Washington, D.C., first an amateur with some smart company, now a pretty professional one with an army of the best and brightest at the ONE Campaign. From the start I was told how the Capitol had never been so polarized, and how nothing is getting done, parties are pounding each other out of effectiveness, etc. Fifteen years hearing the same thing. But every time I’ve been there, I’ve met with politicians who are willing to rise above that, to reach across the aisle to get things done when it comes to the most vulnerable people on our planet. Their plight lifts people above the negativity, reminds officials why they came to Washington in the first place—to get real things done that help people help themselves. In the last two elections, the world’s poor and foreign aid have not been used as a pawn in the political game. In fact, they’ve been the one thing that candidates can actually agree on. That didn’t just happen. A more savvy media and public demanded it.

How can President Obama best improve the state of the world in his second term? 

President Obama has already set a strong course on strengthening food security in poor countries, and he’s built on President [George W.] Bush’s legacy on AIDS. Both of these initiatives need to be accelerated. With global leadership to promote partnerships with poorer countries, and with the right resources, we can end a few things that just don’t belong in the 21st century. Like AIDS, like malaria, like polio. 
The president has also championed transparency in the oil, gas, and mineral extraction sector, shedding much-needed light on some of the murkier dealings that go on. Where there is great wealth under the ground in some of the poorest countries, the benefits belong in the hands of all those who live there.  
Electrification—that’d be a good use of his leadership. Poorer countries have the advantage of being able to leapfrog, as they’ve done with communications infrastructure. They can do this with more efficient, cleaner forms of tech like geothermal, hydro, solar, carbon capture.

Do you despair? If not, why not? 

Like any parent, I wonder what kind of world we’re leaving behind. But I’ve also been blessed to be involved in some great movements that helped bring major challenges—like debt or AIDS or malaria—from the margins to the mainstream. These social movements are the things that make the real difference, people from different walks of life coming together to stand up for what they believe in.  Whether they do it by marching, by writing, by tweeting, by posting, by singing, or by going to jail. It’s hard not to be an optimist when you see what happens when people join forces.
Right now, though, I think things do hang in the balance. I just heard about a report that predicts the world by 2030 will be fracturing further as rising populations and consumption patterns compete over scarce natural resources. That’s a real recipe for conflict and instability. But it’s avoidable. I’m confident we can overcome the worst trends—but only if we get even better at building innovative networks to do more of what works and less of what doesn’t. 

How might this happen? Collecting more data and more open data so we can drill down further on knowing what to do. Continued technological innovations, no question, on more and more fronts. The connectivity of social media, harnessed for action, not apathy. Hundreds of thousands marched in the “Drop the Debt” campaign, and now an extra 51 million kids in Africa are going to school because of monies freed up by debt cancellation—it’s a staggering number. That wouldn’t have happened without people across the globe demanding it. The tools that technology provides mean we know more and we understand more about previously-thought-unsolvable problems. With this data informing our course we can describe the kind of world we want to live in and then without airy-fairyness or wishful thinking go after it. It’s the greatest opportunity that has ever been offered any generation. Which is the truth

Free Search Engine Connects Classrooms with Science and Technology

Gooru (www.goorulearning.org)—a free search engine for learning that brings together science, technology, engineering and mathematics (STEM) educational materials on the web—developed the Gooru Collections iPad app to bring thousands of assorted multimedia resources to teachers and students on the go.

Launched with initial investment from ONR, Gooru provides a one-stop shop for fifth- to 12th-graders and their teachers to discover and share high-quality videos, games, digital textbooks, quizzes and other interactive products related to STEM and eventually other subjects.

“ONR's STEM efforts are looking for ways to inspire, engage and educate current and future STEM leaders,” said Cmdr. Joseph Cohn, ONR’s deputy director of research for STEM. “This technology promises to have a broad reach and would facilitate millions of students and teachers in developing a deeper understanding of a range of STEM disciplines.”

Last year, Secretary of the Navy Ray Mabus announced plans to strengthen the service’s future workforce by doubling the investment in STEM education over the next five years. The secretary shared this vision at a conference sponsored by ONR, which coordinates the Navy’s STEM efforts and offers a collaborative website at STEM2Stern.org.

ONR’s expertise in a variety of STEM initiatives has had a profound influence on Gooru’s development, said Dr. Prasad Ram, founder and CEO of Gooru.

“We view our partnership with ONR as going beyond a funding relationship, to leveraging all of ONR’s experience in the STEM space to help define, develop and continuously innovate on Gooru,” Ram said. “Continued funding from ONR has helped to get us to this point and will allow us to fulfill our mission to bring the highest quality STEM education to every American student.”

Gooru curates, auto-tags and contextualizes millions of STEM related web resources to get the most out of searches. It ranks and suggests items for students and teachers based on usage data, user input, search query logs and social signals.

“The Gooru platform has virtually eliminated many of the obstacles my teachers encounter that prevent significant technological integration to occur [in] today’s classroom,” said Gregory Green, principal of Clintondale High School in Clinton Township, Mich. “Through Gooru, my teachers can immediately have an extensive online digital resource bank without having to spend countless hours researching and organizing sharable classroom content.”

ONR is currently seeking proposals for developing other innovative solutions that will directly support the maintenance of a robust STEM workforce through education at the K-12, undergraduate and graduate levels.

Gooru is a free search engine for learning developed by a 501(c)(3) non-profit organization whose mission is to honor the human right to education. Teachers and students can use Gooru to search for rich collections of multimedia resources, digital textbooks, videos, games and quizzes created by educators in the Gooru community. For more information, visit http://about.goorulearning.org.